Merhaba theBClog okurları, ben Aslıhan Selenk. Yaklaşık 6 yıldır Borusan Cat'te Strateji ve Sürdürülebilirlik Lideri olarak iklim değişikliği, döngüsel ekonomi ve sürdürülebilirlik dönüşümü alanlarında çalışmalar yürütüyorum. Geçtiğimiz günlerde Antalya’da gerçekleştirilen Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği 31. Taraflar Konferansı COP31'e giderken, iklim finansmanı, yeni teknolojiler ve politika gelişmelerinin ön planda olacağını düşünüyordum. Bunların hepsi konuşuldu. Ancak konferans boyunca farklı oturumlarda tekrar tekrar karşıma çıkan ortak bir tema vardı: Artık ne yapılması gerektiğini büyük ölçüde biliyoruz. Asıl mesele, bunu nasıl hayata geçireceğimiz. Bu nedenle COP31 için sıkça kullanılan “Uygulama COP'u” tanımı bana oldukça anlamlı geldi.
Çünkü iklim değişikliğiyle mücadelede hedefler, yol haritaları ve taahhütler elbette kritik öneme sahip. Ancak dönüşümün gerçekten hayata geçtiği yer artık toplantı odaları değil; sahalar, atölyeler, fabrikalar, servis noktaları ve günlük operasyonların tam kalbi.
Borusan Cat'te sürdürülebilirlik üzerine çalışırken birlikte yürüttüğümüz çalışmaların odağı da son dönemde bu konuya kaymaya başladı. Antalya'da geçirdiğim hafta boyunca farklı ülkelerden, sektörlerden ve paydaşlardan dinlediğim örnekler bu düşüncemi daha da pekiştirdi. Bu gözlem beni en çok yüreklendiren noktalardan biri oldu. Çünkü Borusan Cat'te sürdürülebilirliği çoğu zaman sahadaki uygulamaların içinden değerlendirme fırsatı buluyoruz. İklim hedeflerinin yalnızca raporlarda değil, yapılan işin içinde de karşılık bulduğunu görmek, doğru yönde ilerlediğimize dair güvenimi artırdı.
Türkiye'nin COP31'e ev sahipliği yapmasının en değerli taraflarından biri de konuşmalarla uygulamalar arasındaki mesafeyi kısaltmasıydı. Dünyanın farklı yerlerinde geliştirilen fikirleri dinlemek kadar, onları kendi coğrafyamızın ve sektörlerimizin gerçekleriyle birlikte değerlendirebilmek de önemliydi. Bir yandan küresel gündemi takip ederken diğer yandan “Biz bunu nerede ve nasıl hayata geçirebiliriz?” sorusunu çok daha somut şekilde konuşma fırsatı bulduk.
Konferans boyunca edindiğim izlenimleri düşündüğümde aklımda özellikle üç ders kaldı.
1. Büyük Hedeflerin Değeri, Günlük Kararlara Dönüşebildiği Ölçüde Ortaya Çıkıyor
COP31 Başkanlığının öne çıkardığı “35'e 35” girişimi, elektriğin küresel nihai enerji tüketimindeki payının 2035 yılına kadar yüzde 35'e ulaşmasını hedefliyor. Bugün elektrik, küresel enerji tüketiminin yaklaşık yüzde 23'ünü karşılıyor. Bu tür hedefleri dinlerken aklıma daha somut sorular geliyor:
Bugün hangi ekipmanda elektrikli alternatif kullanılabilir? Hangi operasyonlar buna hazır? Altyapı hangi sahalarda yeterli? Kullandığımız elektriğin kaynağı ne?
Aslında dönüşüm tam da bu soruların cevaplarında başlıyor. Çünkü her operasyonun, her müşterinin ve her sahanın kendine özgü gerçekleri var. Bazen çözüm elektrifikasyon oluyor, bazen enerji verimliliği yatırımı, bazen de mevcut sistemleri daha verimli kullanmak.

COP31 bana bir kez daha gösterdi ki büyük hedefler yön veriyor; ancak ilerlemeyi sağlayan, her gün verilen küçük ama doğru kararlar oluyor.
2. Döngüsellik Bir Kavramdan İbaret Değil, Günlük Operasyonların İçinde Hayat Buluyor
Konferans boyunca sıfır atık, kaynak verimliliği ve döngüsel ekonomi sıkça gündeme geldi. Bu konular konuşulurken aklıma sürekli sahadaki örnekler geldi.
Örneğin, atölyeye gelen bir komponentin yenilenerek tekrar kullanıma kazandırılması... İlk bakışta operasyonel bir süreç gibi görünen bu uygulama aslında kaynak kullanımını azaltıyor, atık oluşumunu önlüyor ve ekipmanların ömrünü uzatıyor.
Benzer şekilde, bir servis ihtiyacını uzaktan karşılayabildiğimizde müşterimize daha hızlı destek vermekle kalmıyoruz. Aynı zamanda gereksiz bir saha ziyaretini, yapılmayacak bir yolculuğu ve tüketilmeyecek yakıtı da ortadan kaldırıyoruz.
COP31'de konuşulan birçok çözümün özünde bu yaklaşımı gördüm. Üstelik bu tür uygulamaların etkisi yalnızca tek bir ekipmanda ya da sahada ortaya çıkmıyor. İşe yarayan çözümleri daha fazla müşteriye, operasyona ve lokasyona taşıyabildiğimiz ölçüde elde ettiğimiz çevresel ve operasyonel fayda da büyüyor.
3. Teknoloji Ancak Uygulandığında Değer Yaratıyor
Konferans boyunca çok sayıda yeni girişimin yeni teknoloji, inovasyon ve girişim örneklerini dinledik. Ancak bende en çok iz bırakan, teknolojilerin kendisinden çok gerçek operasyonlara nasıl entegre edildiği oldu.
Bir çözümün sürdürülebilirlik açısından ne kadar etkili olduğu kadar kaç sahaya ulaştığı ve günlük iş yapış biçiminin bir parçası hâline gelip gelmediği de önem taşıyor. Belki de “Uygulama COP'u” tanımının özü burada yatıyor. İhtiyacımız olan şey yalnızca yeni çözümler geliştirmek değil, işe yarayan çözümleri daha fazla noktaya taşıyabilmek.
Borusan Cat'te ekipman yaşam döngüsüne, servis operasyonlarına ve müşterilerimizin iş süreçlerine yakın çalışıyor olmak bu konuda beni ayrıca motive ediyor. Çünkü sürdürülebilirliği çoğu zaman teorik hedefler üzerinden değil, uygulamanın içinden gözlemleme fırsatı buluyoruz. Bir çözümün gerçekten değer yaratıp yaratmadığını sahada görmek, dönüşümün mümkün olduğuna dair inancımı da güçlendiriyor.
İklimi Bir de Sanatın İçinden Konuşmak
Haftanın benim için en özel anlarından biri, Borusan Holding ve Borusan Contemporary iş birliğiyle COP31 kapsamında ziyaretçilerle buluşan Edward Burtynsky'nin Dönüşen Yeryüzü sergisiydi.
Gün boyunca hedefleri, teknolojileri ve uygulamaları konuşurken sergide insan faaliyetlerinin yeryüzünde bıraktığı izlere farklı bir perspektiften bakma fırsatı bulduk.
Bazen sürdürülebilirlik çalışmalarında veriler, hedefler ve raporlar ön plana çıkıyor. Oysa bazı görüntüler, korumaya çalıştığımız şeyi çok daha güçlü hissettirebiliyor.
Farklı sektörlerden insanlarla aynı eserlerin önünde durup sohbet etmek, sürdürülebilirliği yalnızca teknik değil, aynı zamanda insani bir konu olarak da yeniden düşünmemi sağladı.
Antalya'dan Dönerken
COP31 henüz tamamlanmış değil. Konferansın sonunda şekillenecek karar metinlerini ve ortaya çıkacak somut çıktıları görmek için biraz daha beklememiz gerekiyor. Ben de önümüzdeki günlerde tartışmaların nasıl sonuçlandığını ve uygulama tarafına nasıl yansıyacağını merakla takip ediyorum.
İlk haftanın sonunda aklımda şu düşünceyle döndüm: Sürdürülebilirlik geleceğin konusu değil, geleceği bugünden nasıl yönettiğimizin konusu. Bunun cevabı da artık büyük taahhütlerden çok, sahada her gün alınan küçük ama kararlı kararlarda saklı.
Bir komponentin ömrünü yeniden değerlendirmekte, bir servis ihtiyacını uzaktan karşılamakta, enerji kullanımını iyileştiren bir yatırım kararı almakta ya da işe yaradığı kanıtlanmış bir uygulamayı başka sahalara taşımakta...
“Daha İyi Bir Dünya İçin Çözüm Üretiriz” şirket amacımızın karşılığını ben tam da burada görüyorum.
Yaklaşık 6 yıldır Borusan Cat'te görev yapan Aslıhan Selenk, Strateji ve Sürdürülebilirlik Lideri olarak iklim değişikliği, döngüsel ekonomi ve sürdürülebilirlik dönüşümü alanlarında çalışmalar yürütüyor. İş dünyasının sürdürülebilirlik hedeflerinin sahadaki uygulamalarla nasıl hayata geçirilebileceği sorusuna yanıt arayan Selenk, özellikle teknoloji, operasyonlar ve insan odağının bir araya geldiği projelere odaklanıyor.
Yeni coğrafyalar keşfetmeyi, tarih ve arkeoloji odaklı seyahatler planlamayı seven Selenk, sürdürülebilirliği yalnızca çevresel bir konu değil, daha iyi bir gelecek için ortak değer yaratma fırsatı olarak görüyor.